Noun: vøka
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | vøka |
| Sg. Def. | vøkan |
| Pl. Indef. | vøkur |
| Pl. Def. | vøkurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | vøku |
| Sg. Def. | vøkunnar |
| Pl. Indef. | vøka |
| Pl. Def. | vøkanna |
Dative
| Sg. Indef. | vøku |
| Sg. Def. | vøkuni |
| Pl. Indef. | vøkum |
| Pl. Def. | vøkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | vøku |
| Sg. Def. | vøkuna |
| Pl. Indef. | vøkur |
| Pl. Def. | vøkurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like vøka
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse vaka (‘waking, vigil’). See: Old Norse Nouns '
vaka'.
Translations