Noun: tørvur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | tørvur |
| Sg. Def. | tørvurin |
| Pl. Indef. | tørvir |
| Pl. Def. | tørvirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | tørvs |
| Sg. Def. | tørvsins |
| Pl. Indef. | tørva |
| Pl. Def. | tørvanna |
Dative
| Sg. Indef. | tørvi |
| Sg. Def. | tørvinum |
| Pl. Indef. | tørvum |
| Pl. Def. | tørvunum |
Accusative
| Sg. Indef. | tørv |
| Sg. Def. | tørvin |
| Pl. Indef. | tørvir |
| Pl. Def. | tørvirnar |
Sample Sentences
-
tú komst í tørvi (you came in the right moment (when I needed you))
-
tørvur var ikki á tí (there was no need)
Nouns inflected like tørvur
seiður,
smiður,
songur,
venjingardystur,
skósmiður,
lásasmiður,
ástarleikur,
tekjuleykur,
samanhangur,
bygningsfeilur,
hálvleikur,
steypadystur,
fótbóltsdystur,
hvítleykur,
mørur,
lynur,
vevur,
innvølur,
leiklutur,
sjónleikur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse þǫrf (“need”), from Proto-Norse *ᚦᚨᚱᛒᚢ (*þarbu), from Proto-Germanic *þarbō. Cognate with Old English þearf, Gothic 𐌸𐌰𐍂𐌱𐌰 (þarba) and Icelandic þörf. See: Old Norse Nouns '
þǫrf', Old English Nouns '
þearf', Gothic Nouns '
𐌸𐌰𐍂𐌱𐌰', Icelandic Nouns '
þörf'.
Translations