Noun: meyra
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | meyra |
| Sg. Def. | meyran |
| Pl. Indef. | meyrur |
| Pl. Def. | meyrurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | meyru |
| Sg. Def. | meyrunnar |
| Pl. Indef. | meyra |
| Pl. Def. | meyranna |
Dative
| Sg. Indef. | meyru |
| Sg. Def. | meyruni |
| Pl. Indef. | meyrum |
| Pl. Def. | meyrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | meyru |
| Sg. Def. | meyruna |
| Pl. Indef. | meyrur |
| Pl. Def. | meyrurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like meyra
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse maurr, cognate with Icelandic maur; compare Swedish myra, Danish myre and Dutch mier; from Proto-Germanic *meurōn-, *meurjōn-. See: Old Norse Nouns '
maurr', Icelandic Nouns '
maur', Swedish Nouns '
myra', Danish Nouns '
myre', Dutch Nouns '
mier'.
Translations