Noun: mark
Gender: f
n
Nominative
| Sg. Indef. | mark |
| Sg. Def. | markin; markið |
| Pl. Indef. | markir; mark; mørk |
| Pl. Def. | markirnar; markini; mørkini |
Genitive
| Sg. Indef. | markar; marks |
| Sg. Def. | markarinnar; marksins |
| Pl. Indef. | marka |
| Pl. Def. | markanna |
Dative
| Sg. Indef. | mark; marki |
| Sg. Def. | markini; markinum |
| Pl. Indef. | markum; mørkum |
| Pl. Def. | markunum; mørkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | mark |
| Sg. Def. | markina; markið |
| Pl. Indef. | markir; mark; mørk |
| Pl. Def. | markirnar; markini; mørkini |
Sample Sentences
Nouns inflected like mark
mark,
Etymology
From Old Norse mǫrk, from Proto-Germanic *markō. See: Old Norse Nouns '
mǫrk'.
Translations