Noun: kvinna
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | kvinna |
| Sg. Def. | kvinnan |
| Pl. Indef. | kvinnur |
| Pl. Def. | kvinnurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | kvinnu |
| Sg. Def. | kvinnunnar |
| Pl. Indef. | kvinna |
| Pl. Def. | kvinnanna |
Dative
| Sg. Indef. | kvinnu |
| Sg. Def. | kvinnuni |
| Pl. Indef. | kvinnum |
| Pl. Def. | kvinnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kvinnu |
| Sg. Def. | kvinnuna |
| Pl. Indef. | kvinnur |
| Pl. Def. | kvinnurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like kvinna
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse kvenna, from genitive plural of kona (“wife, woman”), from Proto-Germanic *kwenǭ, from Proto-Indo-European *gʷḗn. See: Old Norse Nouns '
kvenna'.
Translations