Noun: friður
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | friður |
| Sg. Def. | friðurin |
Genitive
| Sg. Indef. | friðar |
| Sg. Def. | friðarins |
Dative
| Sg. Indef. | frið; friði |
| Sg. Def. | friðnum; friðinum |
Accusative
| Sg. Indef. | frið |
| Sg. Def. | friðin |
Sample Sentences
Nouns inflected like friður
friður,
Etymology
From Old Norse friðr, from Proto-Germanic *friþuz. See: Old Norse Nouns '
friðr'.
Translations