Noun: eiga
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | eiga |
| Sg. Def. | eigan |
| Pl. Indef. | eigur |
| Pl. Def. | eigurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | eigu |
| Sg. Def. | eigunnar |
| Pl. Indef. | eiga |
| Pl. Def. | eiganna |
Dative
| Sg. Indef. | eigu |
| Sg. Def. | eiguni |
| Pl. Indef. | eigum |
| Pl. Def. | eigunum |
Accusative
| Sg. Indef. | eigu |
| Sg. Def. | eiguna |
| Pl. Indef. | eigur |
| Pl. Def. | eigurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like eiga
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse eiga, from Proto-Germanic *aigǭ, from the verb *aiganą. See: Old Norse Nouns '
eiga'.
Translations
birth, to give birth (to)
own, have rightful possession of