Noun: vørta
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | vørta |
| Sg. Def. | vørtan |
| Pl. Indef. | vørtur |
| Pl. Def. | vørturnar |
Genitive
| Sg. Indef. | vørtu |
| Sg. Def. | vørtunnar |
| Pl. Indef. | vørta |
| Pl. Def. | vørtanna |
Dative
| Sg. Indef. | vørtu |
| Sg. Def. | vørtuni |
| Pl. Indef. | vørtum |
| Pl. Def. | vørtunum |
Accusative
| Sg. Indef. | vørtu |
| Sg. Def. | vørtuna |
| Pl. Indef. | vørtur |
| Pl. Def. | vørturnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like vørta
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse varta (“wart”), from Proto-Germanic *wartǭ (“wart”), cognate with English wart. See: Old Norse Nouns '
varta', English Nouns '
wart'.
Translations