Noun: uppgáva
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | uppgáva |
| Sg. Def. | uppgávan |
| Pl. Indef. | uppgávur |
| Pl. Def. | uppgávurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | uppgávu |
| Sg. Def. | uppgávunnar |
| Pl. Indef. | uppgáva |
| Pl. Def. | uppgávanna |
Dative
| Sg. Indef. | uppgávu |
| Sg. Def. | uppgávuni |
| Pl. Indef. | uppgávum |
| Pl. Def. | uppgávunum |
Accusative
| Sg. Indef. | uppgávu |
| Sg. Def. | uppgávuna |
| Pl. Indef. | uppgávur |
| Pl. Def. | uppgávurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like uppgáva
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Formed after Danish opgave, from German Aufgabe. See: Danish Nouns '
opgave', German Nouns '
Aufgabe'.
Translations