Noun: tilburður
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | tilburður |
| Sg. Def. | tilburðurin |
| Pl. Indef. | tilburðir |
| Pl. Def. | tilburðirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | tilburðar |
| Sg. Def. | tilburðarins |
| Pl. Indef. | tilburða |
| Pl. Def. | tilburðanna |
Dative
| Sg. Indef. | tilburði |
| Sg. Def. | tilburðinum |
| Pl. Indef. | tilburðum |
| Pl. Def. | tilburðunum |
Accusative
| Sg. Indef. | tilburð |
| Sg. Def. | tilburðin |
| Pl. Indef. | tilburðir |
| Pl. Def. | tilburðirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like tilburður
seyður,
skógur,
ástarfundur,
búskapur,
húsbúnaður,
tilburður,
tjóðskapur,
framburður,
boðskapur,
pingvinur,
avsláttur,
aðalfundur,
marknaður,
ritbúnaður,
landslutur,
úrskurður,
fyrimunur,
smálutur,
partabrævamarknaður,
átrúnaður, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From til- (“to, towards”) + burður (“carrying, burden, load”).
Translations