Noun: harpa
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | harpa |
| Sg. Def. | harpan |
| Pl. Indef. | harpur |
| Pl. Def. | harpurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | harpu |
| Sg. Def. | harpunnar |
| Pl. Indef. | harpa |
| Pl. Def. | harpanna |
Dative
| Sg. Indef. | harpu |
| Sg. Def. | harpuni |
| Pl. Indef. | harpum |
| Pl. Def. | harpunum |
Accusative
| Sg. Indef. | harpu |
| Sg. Def. | harpuna |
| Pl. Indef. | harpur |
| Pl. Def. | harpurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like harpa
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse harpa, from Proto-Germanic *harpǭ. Compare Icelandic harpa, Norwegian and Danish harpe, Swedish harpa, German Harfe, Dutch and English harp. See: Old Norse Nouns '
harpa', Icelandic Nouns '
harpa'.
Translations