Noun: vargur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | vargur |
| Sg. Def. | vargurinn |
| Pl. Indef. | vargar |
| Pl. Def. | vargarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | vargs |
| Sg. Def. | vargsins |
| Pl. Indef. | varga |
| Pl. Def. | varganna |
Dative
| Sg. Indef. | vargi |
| Sg. Def. | varginum; vargnum |
| Pl. Indef. | vörgum |
| Pl. Def. | vörgunum |
Accusative
| Sg. Indef. | varg |
| Sg. Def. | varginn |
| Pl. Indef. | varga |
| Pl. Def. | vargana |
Sample Sentences
Nouns inflected like vargur
vargur,
Etymology
From Old Norse vargr, from Proto-Germanic *wargaz. See: Old Norse Nouns '
vargr'.
Translations