Noun: steinbrjótur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | steinbrjótur |
| Sg. Def. | steinbrjóturinn |
| Pl. Indef. | steinbrjótar |
| Pl. Def. | steinbrjótarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | steinbrjóts |
| Sg. Def. | steinbrjótsins |
| Pl. Indef. | steinbrjóta |
| Pl. Def. | steinbrjótanna |
Dative
| Sg. Indef. | steinbrjóti |
| Sg. Def. | steinbrjótnum; steinbrjótinum |
| Pl. Indef. | steinbrjótum |
| Pl. Def. | steinbrjótunum |
Accusative
| Sg. Indef. | steinbrjót |
| Sg. Def. | steinbrjótinn |
| Pl. Indef. | steinbrjóta |
| Pl. Def. | steinbrjótana |
Sample Sentences
Nouns inflected like steinbrjótur
pílagrímur,
sýknudómur,
áfellisdómur,
kynsjúkdómur,
hökutoppur,
ísbrjótur,
brjótur,
draumur,
leyndardómur,
skunkur,
siglutoppur,
dagdraumur,
skógartoppur,
steinbrjótur,
dauðadómur,
mosasteinbrjótur,
samræðissjúkdómur,
dómur,
eiður,
kúfur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From steinn (“stone”) + brjótur (“breaker”); a calque of Late Latin saxifraga, from earlier Latin saxifragus (“stone-breaking, stone-crushing”). Compare German Steinbrech, Danish stenbræk, Dutch steenbreek. See: Latin Nouns '
saxifragus', German Nouns '
Steinbrech', Dutch Nouns '
steenbreek'.
Translations