Noun: skunkur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | skunkur |
| Sg. Def. | skunkurinn |
| Pl. Indef. | skunkar |
| Pl. Def. | skunkarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | skunks |
| Sg. Def. | skunksins |
| Pl. Indef. | skunka |
| Pl. Def. | skunkanna |
Dative
| Sg. Indef. | skunki |
| Sg. Def. | skunknum; skunkinum |
| Pl. Indef. | skunkum |
| Pl. Def. | skunkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | skunk |
| Sg. Def. | skunkinn |
| Pl. Indef. | skunka |
| Pl. Def. | skunkana |
Sample Sentences
Nouns inflected like skunkur
pílagrímur,
sýknudómur,
áfellisdómur,
kynsjúkdómur,
hökutoppur,
ísbrjótur,
brjótur,
draumur,
leyndardómur,
skunkur,
siglutoppur,
dagdraumur,
skógartoppur,
steinbrjótur,
dauðadómur,
mosasteinbrjótur,
samræðissjúkdómur,
dómur,
eiður,
kúfur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Borrowed from English skunk, from Abenaki segôgw (“skunk”, literally “he who squirts (musk) / urinates”), from Proto-Algonquian *šeka·kwa, from *šek- (“to urinate”). See: English Nouns '
skunk'.
Translations