Noun: skor
Gender: f
n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | skor |
| Sg. Def. | skorin; skorið |
| Pl. Indef. | skorir; skor |
| Pl. Def. | skorirnar; skorin |
Genitive
| Sg. Indef. | skorar; skors |
| Sg. Def. | skorarinnar; skorsins |
| Pl. Indef. | skora |
| Pl. Def. | skoranna |
Dative
| Sg. Indef. | skor; skori |
| Sg. Def. | skorinni; skorinu |
| Pl. Indef. | skorum |
| Pl. Def. | skorunum |
Accusative
| Sg. Indef. | skor |
| Sg. Def. | skorina; skorið |
| Pl. Indef. | skorir; skor |
| Pl. Def. | skorirnar; skorin |
Sample Sentences
Etymology
Inherited from Old Norse skǫr, from Proto-Germanic *skarō (“division, portion”). See: Old Norse Nouns '
skǫr', Old Norse Nouns '
skǫr'.
Verbs referencing "skor"
English Nouns
share.
Translations