Noun: reykur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | reykur |
| Sg. Def. | reykurinn |
| Pl. Indef. | reykir |
| Pl. Def. | reykirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | reykjar; reyks |
| Sg. Def. | reykjarins; reyksins |
| Pl. Indef. | reykja |
| Pl. Def. | reykjanna |
Dative
| Sg. Indef. | reyk |
| Sg. Def. | reyknum |
| Pl. Indef. | reykjum |
| Pl. Def. | reykjunum |
Accusative
| Sg. Indef. | reyk |
| Sg. Def. | reykinn |
| Pl. Indef. | reyki |
| Pl. Def. | reykina |
Sample Sentences
Nouns inflected like reykur
sekkur,
framhandleggur,
lærleggur,
rennibekkur,
handleggur,
ljósabekkur,
vefur,
hryggur,
leggur,
fótleggur,
bekkur,
kekkur,
varamannabekkur,
veggur,
rykkur,
reykur,
Etymology
From Old Norse reykr, from Proto-Germanic *raukiz. See: Old Norse Nouns '
reykr'.
Verbs referencing "reykur"
English Nouns
reek.
Translations