Noun: rás
Gender: f
n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | rás |
| Sg. Def. | rásin; rásið |
| Pl. Indef. | rásir; rás |
| Pl. Def. | rásirnar; rásin |
Genitive
| Sg. Indef. | rásar; ráss |
| Sg. Def. | rásarinnar; rássins |
| Pl. Indef. | rása |
| Pl. Def. | rásanna |
Dative
| Sg. Indef. | rás; rási |
| Sg. Def. | rásinni; rásinu |
| Pl. Indef. | rásum |
| Pl. Def. | rásunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rás |
| Sg. Def. | rásina; rásið |
| Pl. Indef. | rásir; rás |
| Pl. Def. | rásirnar; rásin |
Sample Sentences
-
Snaran markaði honum stað og heyra mátti á óslitnu hófatakinu að hann hringsólaði um askinn en hrynjandin rofnaði öðru hvoru af snöggu og óþreyjufullu krafsi líkt og minningin um frjálst rásið um heiðina væri að leita út í trássi við vilja hans. [1987, Svava Jakobsdóttir, Gunnlaðar saga, →ISBN, page 149:]
Etymology
Inherited from Old Norse rás, from Proto-Germanic *rēsō.
Translations