Noun: man
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | man |
| Sg. Def. | manið |
| Pl. Indef. | mön |
| Pl. Def. | mönin |
Genitive
| Sg. Indef. | mans |
| Sg. Def. | mansins |
| Pl. Indef. | mana |
| Pl. Def. | mananna |
Dative
| Sg. Indef. | mani |
| Sg. Def. | maninu |
| Pl. Indef. | mönum |
| Pl. Def. | mönunum |
Accusative
| Sg. Indef. | man |
| Sg. Def. | manið |
| Pl. Indef. | mön |
| Pl. Def. | mönin |
Sample Sentences
-
Og Moſes ſegde til Aaron / Tak þier eina Føtu / og legg eirn Gomor fullan af Man þar i / og lꜳt þad vardueitaſt fyrer DROTTNI til ydar ep[t]erkomande Kynkuijſla [1584, “Exodus. Aunnur Bok Moſe”, in Guðbrandur Þorláksson, transl., Biblia, Þad Er Øll Heiloͤg Ritning vtloͤgd a Norrænu, Hólar: Jón Jónsson, chapter 16, verse 33, page 76:]
Etymology
From Old Norse man, perhaps from Proto-Germanic *gamaną (with unstressed prefix *ga-). See: Old Norse Nouns '
man'.
Translations