Noun: klerkur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | klerkur |
| Sg. Def. | klerkurinn |
| Pl. Indef. | klerkar |
| Pl. Def. | klerkarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | klerks |
| Sg. Def. | klerksins |
| Pl. Indef. | klerka |
| Pl. Def. | klerkanna |
Dative
| Sg. Indef. | klerki |
| Sg. Def. | klerkinum; klerknum |
| Pl. Indef. | klerkum |
| Pl. Def. | klerkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | klerk |
| Sg. Def. | klerkinn |
| Pl. Indef. | klerka |
| Pl. Def. | klerkana |
Sample Sentences
Nouns inflected like klerkur
hvítstorkur,
skelfiskur,
brúskur,
drumbur,
plokkfiskur,
fjörfiskur,
sverðfiskur,
strumpur,
þorskur,
nytjafiskur,
harðfiskur,
kjarnakljúfur,
karlfauskur,
gúbbífiskur,
hnúskur,
klerkur,
saltfiskur,
konungur,
baulfiskur,
fiskur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse klerkr, from Old English clerc, from Late Latin clēricus, from Ancient Greek κληρικός (klērikós), from κλῆρος (klêros, “lot”). See: Old Norse Nouns '
klerkr', Old English Nouns '
clerc', Ancient Greek Nouns '
κληρικός'.
Translations