Noun: kjarni
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | kjarni |
| Sg. Def. | kjarninn |
| Pl. Indef. | kjarnar |
| Pl. Def. | kjarnarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | kjarna |
| Sg. Def. | kjarnans |
| Pl. Indef. | kjarna |
| Pl. Def. | kjarnanna |
Dative
| Sg. Indef. | kjarna |
| Sg. Def. | kjarnanum |
| Pl. Indef. | kjörnum |
| Pl. Def. | kjörnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kjarna |
| Sg. Def. | kjarnann |
| Pl. Indef. | kjarna |
| Pl. Def. | kjarnana |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse kjarni, from Proto-Germanic *kernô (“core, kernel”), from Proto-Indo-European *ǵerh₂-n-on-, *ǵr̥h₂nóm, related to *kurną (“corn, grain”). See: Old Norse Nouns '
kjarni'.
Verbs referencing "kjarni"
English Nouns
kern, Swedish Nouns
kärna.
Translations