Noun: karl
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | karl |
| Sg. Def. | karlinn |
| Pl. Indef. | karlar |
| Pl. Def. | karlarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | karls |
| Sg. Def. | karlsins |
| Pl. Indef. | karla |
| Pl. Def. | karlanna |
Dative
| Sg. Indef. | karli |
| Sg. Def. | karlinum |
| Pl. Indef. | körlum |
| Pl. Def. | körlunum |
Accusative
| Sg. Indef. | karl |
| Sg. Def. | karlinn |
| Pl. Indef. | karla |
| Pl. Def. | karlana |
Sample Sentences
Nouns inflected like karl
karl,
Etymology
1. Inherited from Old Norse karl, from Proto-Norse *ᚲᚨᚱᛁᛚᚨᛉ (*karilaʀ), from Proto-Germanic *karilaz.
2. Being West Norse, Icelandic senses have overall developed analogously to East Norse cognate Swedish karl (“(manly) man; husband”), compared to East Norse cognate Danish karl (“farmhand”). See: Old Norse Nouns '
karl', Old Norse Nouns '
karl', Swedish Nouns '
karl', Danish Nouns '
karl'.
Verbs referencing "karl"
English Nouns
churl.
Translations