Noun: kúfur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | kúfur |
| Sg. Def. | kúfurinn |
| Pl. Indef. | kúfar |
| Pl. Def. | kúfarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | kúfs |
| Sg. Def. | kúfsins |
| Pl. Indef. | kúfa |
| Pl. Def. | kúfanna |
Dative
| Sg. Indef. | kúfi |
| Sg. Def. | kúfnum; kúfinum |
| Pl. Indef. | kúfum |
| Pl. Def. | kúfunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kúf |
| Sg. Def. | kúfinn |
| Pl. Indef. | kúfa |
| Pl. Def. | kúfana |
Sample Sentences
Nouns inflected like kúfur
pílagrímur,
sýknudómur,
áfellisdómur,
kynsjúkdómur,
hökutoppur,
ísbrjótur,
brjótur,
draumur,
leyndardómur,
skunkur,
siglutoppur,
dagdraumur,
skógartoppur,
steinbrjótur,
dauðadómur,
mosasteinbrjótur,
samræðissjúkdómur,
dómur,
eiður,
kúfur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
1. From Old Norse *kúfr, from Proto-Germanic *kūbaz, related to Proto-Germanic *kubô.
2. Cognate to Swedish kuv, Norwegian kuv. A Norse doublet appears to be kubbi. See: Old Norse Nouns '
*kúfr'.
Translations