Noun: flaga
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | flaga |
| Sg. Def. | flagan |
| Pl. Indef. | flögur |
| Pl. Def. | flögurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | flögu |
| Sg. Def. | flögunnar |
| Pl. Indef. | flagna; flaga |
| Pl. Def. | flagnanna; flaganna |
Dative
| Sg. Indef. | flögu |
| Sg. Def. | flögunni |
| Pl. Indef. | flögum |
| Pl. Def. | flögunum |
Accusative
| Sg. Indef. | flögu |
| Sg. Def. | flöguna |
| Pl. Indef. | flögur |
| Pl. Def. | flögurnar |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse flaga, flak, from Proto-Germanic *flakǭ, variant of *flaką (“something flat”), possibly derived from Proto-Indo-European *pleh₂- (“flat, broad, plain”). See: Old Norse Nouns '
flaga'.
Verbs referencing "flaga"
English Nouns
flaw.
Translations