Noun: sven
Hyphenation:
Gender: Common gender
Nominative
| Sg. Indef. | sven |
| Sg. Def. | svennen |
| Pl. Indef. | svenner |
| Pl. Def. | svennerna |
Genitive
| Sg. Indef. | svens |
| Sg. Def. | svennens |
| Pl. Indef. | svenners |
| Pl. Def. | svennernas |
Sample Sentences
Nouns inflected like sven
pojkvän,
brevvän,
flickvän,
barndomsvän,
negervän,
Svärjevän,
Sverigevän,
människovän,
vän,
förbudsvän,
fosterlandsvän,
ovän,
vaͤn,
sven,
Etymology
From Old Swedish sven, svæn, from Old Norse svæinn (Old West Norse sveinn), from Proto-Germanic *swaina-, *swainaz (“relative, young man, servant”). Cognate with Danish svend (“young man; apprentice”), Faroese sveinur (“boy; virgin; bachelor; apprentice”), Icelandic sveinn (“boy”), Norwegian svein (“boy; servant”), poetic English swain (“rural male lover”). See: Old Norse Nouns '
svæinn', Danish Nouns '
svend', Faroese Nouns '
sveinur', Icelandic Nouns '
sveinn', English Nouns '
swain'.
Verbs referencing "sven"
English Nouns
swain.
Translations