Noun: ketill
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | ketill |
| Sg. Def. | ketillinn |
| Pl. Indef. | katlar |
| Pl. Def. | katlarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | ketils |
| Sg. Def. | ketilsins |
| Pl. Indef. | katla |
| Pl. Def. | katlanna |
Dative
| Sg. Indef. | katli |
| Sg. Def. | katlinum |
| Pl. Indef. | kǫtlum |
| Pl. Def. | kǫtlunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ketil |
| Sg. Def. | ketilinn |
| Pl. Indef. | katla |
| Pl. Def. | katlana |
Sample Sentences
Etymology
1. From Proto-Germanic *katilaz, whence also
2. Finnish kattila,
3. Gothic 𐌺𐌰𐍄𐌹𐌻𐍃 (katils) and Old English ċietel; an early loan in Germanic from Latin catillus, diminutive of catīnus and in Slavic languages (compare Russian котёл (kotjól)). See: Finnish Nouns '
kattila', Gothic Nouns '
𐌺𐌰𐍄𐌹𐌻𐍃', Old English Nouns '
ċietel', Latin Nouns '
catillus', Russian Nouns '
котёл'.
Verbs referencing "ketill"
English Nouns
kettle, Middle English Nouns
ketel, Icelandic Nouns
ketill, Danish Nouns
kedel, Faroese Nouns
ketil, Norwegian Bokmål Nouns
kjele, Norwegian Nynorsk Nouns
kjele, Swedish Nouns
kittel, Norwegian Nynorsk Nouns
kjel.
Translations