Noun: vargr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | vargr |
| Sg. Def. | vargrinn |
| Pl. Indef. | vargar |
| Pl. Def. | vargarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | vargs |
| Sg. Def. | vargsins |
| Pl. Indef. | varga |
| Pl. Def. | varganna |
Dative
| Sg. Indef. | vargi |
| Sg. Def. | varginum |
| Pl. Indef. | vǫrgum |
| Pl. Def. | vǫrgunum |
Accusative
| Sg. Indef. | varg |
| Sg. Def. | varginn |
| Pl. Indef. | varga |
| Pl. Def. | vargana |
Sample Sentences
Etymology
From Proto-Germanic *wargaz, from Proto-Indo-European *werǵʰ-. Compare Old English wearh, wearg. See: Old English Nouns '
wearh'.
Verbs referencing "vargr"
Danish Nouns
varg, Norwegian Bokmål Nouns
varg, Norwegian Nynorsk Nouns
varg, Swedish Nouns
varg, Old English Nouns
wearg, Icelandic Nouns
vargur.
Translations