Noun: hrafn
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | hrafn |
| Sg. Def. | hrafninn |
| Pl. Indef. | hrafnar |
| Pl. Def. | hrafnarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hrafns |
| Sg. Def. | hrafnsins |
| Pl. Indef. | hrafna |
| Pl. Def. | hrafnanna |
Dative
| Sg. Indef. | hrafni |
| Sg. Def. | hrafninum |
| Pl. Indef. | hrǫfnum |
| Pl. Def. | hrǫfnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hrafn |
| Sg. Def. | hrafninn |
| Pl. Indef. | hrafna |
| Pl. Def. | hrafnana |
Sample Sentences
Etymology
From Proto-Norse ᚺᚨᚱᚨᛒᚨᚾᚨᛉ (harabanaʀ), from Proto-Germanic *hrabnaz, ultimately from Proto-Indo-European *ḱorh₂-. Cognate with Old English hræfn (English raven), Old Frisian ravan (West Frisian raven), Old Saxon hravan, ravan (Low German Raav), Old Dutch ravo (Dutch raaf), Old High German raban (German Rabe). Compare also Latin corvus and Ancient Greek κόραξ (kórax). See: Old English Nouns '
hræfn', English Nouns '
raven', Dutch Nouns '
raaf', German Nouns '
Rabe', Latin Nouns '
corvus', Ancient Greek Nouns '
κόραξ'.
Verbs referencing "hrafn"
Swedish Nouns
korp, Old English Nouns
hræfn, Icelandic Nouns
hrafn, Faroese Nouns
ravnur, Danish Nouns
ravn, Norwegian Bokmål Nouns
ravn, Norwegian Nynorsk Nouns
ramn.
Translations