hinna – Old Norse noun declension

Old Norse noun forms of hinna

Noun: hinna
Gender: f

Nominative

Sg. Indef.hinna
Sg. Def.hinnan
Pl. Indef.hinnur
Pl. Def.hinnurnar

Genitive

Sg. Indef.hinnu
Sg. Def.hinnunnar
Pl. Indef.hinna
Pl. Def.hinnanna

Dative

Sg. Indef.hinnu
Sg. Def.hinnunni
Pl. Indef.hinnum
Pl. Def.hinnunum

Accusative

Sg. Indef.hinnu
Sg. Def.hinnuna
Pl. Indef.hinnur
Pl. Def.hinnurnar

Sample Sentences

Nouns inflected like hinna

smiðja, eimyrja, þilja, hamingja, drápa, ferja, fiðla, fylja, gyðja, lilja, miðja, beita, beðja, birna, hinna, hyrna, nefna, verja, venja, selja, etc. (List truncated at 20 nouns)

Etymology

From Proto-Germanic *hinnō, probably from Proto-Indo-European *sken-, *(s)ken(t)-no (“to split off”).

Verbs referencing "hinna"

Faroese Nouns hind, Norwegian Bokmål Nouns hinne, Norwegian Nynorsk Nouns hinne, Danish Nouns hinde, Swedish Nouns hinna.

Translations