Noun: grein
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | grein |
| Sg. Def. | greinin |
| Pl. Indef. | greinir |
| Pl. Def. | greinirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | greinar |
| Sg. Def. | greinarinnar |
| Pl. Indef. | greina |
| Pl. Def. | greinanna |
Dative
| Sg. Indef. | grein |
| Sg. Def. | greininni |
| Pl. Indef. | greinum |
| Pl. Def. | greinunum |
Accusative
| Sg. Indef. | grein |
| Sg. Def. | greinina |
| Pl. Indef. | greinir |
| Pl. Def. | greinirnar |
Sample Sentences
-
í annarri grein (in second place)
-
fyrir þá grein (for that reason)
-
gløggrar greinar (sharpwitted)
-
vald fyrir utan alla grein (undisputed power)
Nouns inflected like grein
jórsalaferð,
þjónkan,
auralykt,
ón,
ásjón,
þurft,
deyfð,
drótt,
fjǫld,
feigð,
fylgð,
grein,
burst,
hlust,
hrygð,
hvíld,
hátíð,
átt,
ást,
ætt, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
1. From Proto-Germanic *grainiz (“twig, branch, limb”), of unknown origin, but compare the verb greina (“to separate into parts, divide”).
2. Related to Old English grǣfa, grāf (whence English grove), dialectal Norwegian greive (“ram with splayed horns”), dialectal Norwegian greivlar (“ramifications of an antler”), dialectal Norwegian grivla (“to branch”). See: Old English Nouns '
grǣfa', English Nouns '
grove'.
Verbs referencing "grein"
English Nouns
grove, English Nouns
greave, Faroese Nouns
grein, Icelandic Nouns
grein, Norwegian Bokmål Nouns
grein, Norwegian Nynorsk Nouns
grein, Danish Nouns
gren, Norwegian Bokmål Nouns
gren, Swedish Nouns
gren, Middle English Nouns
grayn, Norwegian Bokmål Nouns
abildgren.
Translations