Noun type: 48
Characteristics
Singular
| Nominative | kone |
| Partitive | konetta |
| Genetive | koneen |
| Accusative | koneen |
| Inessive | koneessa |
| Elative | koneesta |
| Illative | koneeseen |
| Adessive | koneella |
| Ablative | koneelta |
| Allative | koneelle |
| Essive | koneena |
| Translative | koneeksi |
| Abessive | koneetta |
Plural
| Nominative | koneet |
| Partitive | koneita |
| Genetive | koneiden; koneitten |
| Accusative | koneet |
| Inessive | koneissa |
| Elative | koneista |
| Illative | koneisiin; koneihin |
| Adessive | koneilla |
| Ablative | koneilta |
| Allative | koneille |
| Essive | koneina |
| Translative | koneiksi |
| Abessive | koneitta |
| Instructive | konein |
| Comitative | koneine |
Sample Sentences
-
kodinkone / kotitalouskone (household appliance)
-
On se kone. (She's a beast.)
-
Äijähän on kone. (Guy's a powerhouse.)
Etymology
From Proto-Finnic *konëh, from Pre-Finnic *konïš, borrowed from Pre-Germanic *gn̥ni̯o- (later Proto-Germanic *kunją (“omen, portent, miracle”)), from Proto-Indo-European *ǵneh₃-. Cognates include Old Norse kyn (“wonder”). The original meaning in Finnish was "magic, magic trick". The development of senses attested in the written language is "means, method" (1725), "tool" (1734), "apparatus, instrument" (1745), "machine" (1770s). Cognate with Karelian koneh (“magic”), konehtie (“to conjure”) and Estonian kõne (“speech”). See: Old Norse Nouns '
kyn'.
Nouns inflected like kone
aarre,
aate,
aave,
ahde,
ahne,
aidanne,
aie,
aihe,
aine,
ajankuluke,
ajanviete,
alanne,
alkeet,
aloite,
aloke,
altiste,
alue,
aluke,
amme,
ane, etc. (List truncated at 20 nouns)