Nominal Forms
Infinitive: connotar
Participle: connotado
Gerund: connotando
Indicative
Present
| yo | connoto |
| tú | connotas |
| él | connota |
| nosotros | connotamos |
| vosotros | connotáis |
| ellos | connotan |
Perfect
| yo | he connotado |
| tú | has connotado |
| él | ha connotado |
| nosotros | hemos connotado |
| vosotros | habéis connotado |
| ellos | han connotado |
Past
| yo | connotaba |
| tú | connotabas |
| él | connotaba |
| nosotros | connotábamos |
| vosotros | connotabais |
| ellos | connotaban |
Pluperfect
| yo | había connotado |
| tú | habías connotado |
| él | había connotado |
| nosotros | habíamos connotado |
| vosotros | habíais connotado |
| ellos | habían connotado |
Preterite
| yo | connoté |
| tú | connotaste |
| él | connotó |
| nosotros | connotamos |
| vosotros | connotasteis |
| ellos | connotaron |
Preterite Perfect
| yo | hube connotado |
| tú | hubiste connotado |
| él | hubo connotado |
| nosotros | hubimos connotado |
| vosotros | hubisteis connotado |
| ellos | hubieron connotado |
Future
| yo | connotaré |
| tú | connotarás |
| él | connotará |
| nosotros | connotaremos |
| vosotros | connotaréis |
| ellos | connotarán |
Future Perfect
| yo | habré connotado |
| tú | habrás connotado |
| él | habrá connotado |
| nosotros | habremos connotado |
| vosotros | habréis connotado |
| ellos | habrán connotado |
Subjunctive
Present
| yo | connote |
| tú | connotes |
| él | connote |
| nosotros | connotemos |
| vosotros | connotéis |
| ellos | connoten |
Perfect
| yo | haya connotado |
| tú | hayas connotado |
| él | haya connotado |
| nosotros | hayamos connotado |
| vosotros | hayáis connotado |
| ellos | hayan connotado |
Past
| yo | connotara |
| tú | connotaras |
| él | connotara |
| nosotros | connotáramos |
| vosotros | connotarais |
| ellos | connotaran |
Past
| yo | connotase |
| tú | connotases |
| él | connotase |
| nosotros | connotásemos |
| vosotros | connotaseis |
| ellos | connotasen |
Pluperfect
| yo | hubiera connotado |
| tú | hubieras connotado |
| él | hubiera connotado |
| nosotros | hubiéramos connotado |
| vosotros | hubierais connotado |
| ellos | hubieran connotado |
Pluperfect
| yo | hubiese connotado |
| tú | hubieses connotado |
| él | hubiese connotado |
| nosotros | hubiésemos connotado |
| vosotros | hubieseis connotado |
| ellos | hubiesen connotado |
Future
| yo | connotare |
| tú | connotares |
| él | connotare |
| nosotros | connotáremos |
| vosotros | connotareis |
| ellos | connotaren |
Future Perfect
| yo | hubiere connotado |
| tú | hubieres connotado |
| él | hubiere connotado |
| nosotros | hubiéremos connotado |
| vosotros | hubiereis connotado |
| ellos | hubieren connotado |
Conditional
Present
| yo | connotaría |
| tú | connotarías |
| él | connotaría |
| nosotros | connotaríamos |
| vosotros | connotaríais |
| ellos | connotarían |
Perfect
| yo | habría connotado |
| tú | habrías connotado |
| él | habría connotado |
| nosotros | habríamos connotado |
| vosotros | habríais connotado |
| ellos | habrían connotado |
Imperative
Affirmative
| tú | connota |
| él | connote |
| nosotros | connotemos |
| vosotros | connotad |
| ellos | connoten |
Negative
| no connotes |
| no connote |
| no connotemos |
| no connotéis |
| no connoten |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | connotás |
| Venezuelan | connotáis |
| Chilean | connotái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | connotés |
| Río de la Plata region | connotes |
| Chilean | connotís |
| Venezuela, Panama | connotéis |
Imperative
connotá
Verbs conjugated like 'connotar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'connotar'
concitar,
condonar,
conectar,
confitar,
confortar,
confutar,
congojar,
conhortar,
conloar,
conmutar,
Translations
connote, to signify beyond principal meaning
connote, to imply, to suggest
Etymology
Borrowed from Medieval Latin connotāre (“to mark in addition”), from Latin con- (“together, with”) + noto (“to note”); equivalent to con- + notar.
Cognates
-
Additional Information
I. Del ingl. connote.
1. (verbo transitivo). Comportar un mensaje o una palabra una serie de significados subjetivos para un hablante, que se adhieren al valor real del
término.
2. (verbo transitivo). Hacer una relación.
FAM. Connotación, connotativo, -a.
Sample Sentences