Nominal Forms
Infinitive: afincar
Participle: afincado
Gerund: afincando
Indicative
Present
| yo | afinco |
| tú | afincas |
| él | afinca |
| nosotros | afincamos |
| vosotros | afincáis |
| ellos | afincan |
Perfect
| yo | he afincado |
| tú | has afincado |
| él | ha afincado |
| nosotros | hemos afincado |
| vosotros | habéis afincado |
| ellos | han afincado |
Past
| yo | afincaba |
| tú | afincabas |
| él | afincaba |
| nosotros | afincábamos |
| vosotros | afincabais |
| ellos | afincaban |
Pluperfect
| yo | había afincado |
| tú | habías afincado |
| él | había afincado |
| nosotros | habíamos afincado |
| vosotros | habíais afincado |
| ellos | habían afincado |
Preterite
| yo | afinqué |
| tú | afincaste |
| él | afincó |
| nosotros | afincamos |
| vosotros | afincasteis |
| ellos | afincaron |
Preterite Perfect
| yo | hube afincado |
| tú | hubiste afincado |
| él | hubo afincado |
| nosotros | hubimos afincado |
| vosotros | hubisteis afincado |
| ellos | hubieron afincado |
Future
| yo | afincaré |
| tú | afincarás |
| él | afincará |
| nosotros | afincaremos |
| vosotros | afincaréis |
| ellos | afincarán |
Future Perfect
| yo | habré afincado |
| tú | habrás afincado |
| él | habrá afincado |
| nosotros | habremos afincado |
| vosotros | habréis afincado |
| ellos | habrán afincado |
Subjunctive
Present
| yo | afinque |
| tú | afinques |
| él | afinque |
| nosotros | afinquemos |
| vosotros | afinquéis |
| ellos | afinquen |
Perfect
| yo | haya afincado |
| tú | hayas afincado |
| él | haya afincado |
| nosotros | hayamos afincado |
| vosotros | hayáis afincado |
| ellos | hayan afincado |
Past
| yo | afincara |
| tú | afincaras |
| él | afincara |
| nosotros | afincáramos |
| vosotros | afincarais |
| ellos | afincaran |
Past
| yo | afincase |
| tú | afincases |
| él | afincase |
| nosotros | afincásemos |
| vosotros | afincaseis |
| ellos | afincasen |
Pluperfect
| yo | hubiera afincado |
| tú | hubieras afincado |
| él | hubiera afincado |
| nosotros | hubiéramos afincado |
| vosotros | hubierais afincado |
| ellos | hubieran afincado |
Pluperfect
| yo | hubiese afincado |
| tú | hubieses afincado |
| él | hubiese afincado |
| nosotros | hubiésemos afincado |
| vosotros | hubieseis afincado |
| ellos | hubiesen afincado |
Future
| yo | afincare |
| tú | afincares |
| él | afincare |
| nosotros | afincáremos |
| vosotros | afincareis |
| ellos | afincaren |
Future Perfect
| yo | hubiere afincado |
| tú | hubieres afincado |
| él | hubiere afincado |
| nosotros | hubiéremos afincado |
| vosotros | hubiereis afincado |
| ellos | hubieren afincado |
Conditional
Present
| yo | afincaría |
| tú | afincarías |
| él | afincaría |
| nosotros | afincaríamos |
| vosotros | afincaríais |
| ellos | afincarían |
Perfect
| yo | habría afincado |
| tú | habrías afincado |
| él | habría afincado |
| nosotros | habríamos afincado |
| vosotros | habríais afincado |
| ellos | habrían afincado |
Imperative
Affirmative
| tú | afinca |
| él | afinque |
| nosotros | afinquemos |
| vosotros | afincad |
| ellos | afinquen |
Negative
| no afinques |
| no afinque |
| no afinquemos |
| no afinquéis |
| no afinquen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | afincás |
| Venezuelan | afincáis |
| Chilean | afincái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | afinqués |
| Río de la Plata region | afinques |
| Chilean | afinquís |
| Venezuela, Panama | afinquéis |
Imperative
afincá
Verbs conjugated like 'afincar'
abanicar,
abarcar,
abarracar,
abarrancar,
abdicar,
abellacar,
abocar,
aborrascar,
aborrascarse,
abracar,
abroncar,
acercar,
acetificar,
achacar,
achicar,
achocar,
achubascar,
achubascarse,
acidificar,
acocar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'afincar'
aficar,
afinar,
ahincar,
fincar,
abinar,
afanar,
afianzar,
afiar,
afiblar,
afielar,
Translations
Etymology
1. Etymology tree
2. Spanish a-
3. Spanish finca
4. Spanish -ar
5. Spanish fincar
6. Spanish afincar
7. From a- + fincar.
Cognates
-
Additional Information
I. De a- + finca.
1. (verbo intransitivo, pronominal). Tener fija la residencia o el domicilio
en un sitio.
FAM. Afincado, - a.
SIN. Establecerse, fijarse.
Sample Sentences