Nominal Forms
Infinitive: abocinar
Participle: abocinado
Gerund: abocinando
Indicative
Present
| yo | abocino |
| tú | abocinas |
| él | abocina |
| nosotros | abocinamos |
| vosotros | abocináis |
| ellos | abocinan |
Perfect
| yo | he abocinado |
| tú | has abocinado |
| él | ha abocinado |
| nosotros | hemos abocinado |
| vosotros | habéis abocinado |
| ellos | han abocinado |
Past
| yo | abocinaba |
| tú | abocinabas |
| él | abocinaba |
| nosotros | abocinábamos |
| vosotros | abocinabais |
| ellos | abocinaban |
Pluperfect
| yo | había abocinado |
| tú | habías abocinado |
| él | había abocinado |
| nosotros | habíamos abocinado |
| vosotros | habíais abocinado |
| ellos | habían abocinado |
Preterite
| yo | abociné |
| tú | abocinaste |
| él | abocinó |
| nosotros | abocinamos |
| vosotros | abocinasteis |
| ellos | abocinaron |
Preterite Perfect
| yo | hube abocinado |
| tú | hubiste abocinado |
| él | hubo abocinado |
| nosotros | hubimos abocinado |
| vosotros | hubisteis abocinado |
| ellos | hubieron abocinado |
Future
| yo | abocinaré |
| tú | abocinarás |
| él | abocinará |
| nosotros | abocinaremos |
| vosotros | abocinaréis |
| ellos | abocinarán |
Future Perfect
| yo | habré abocinado |
| tú | habrás abocinado |
| él | habrá abocinado |
| nosotros | habremos abocinado |
| vosotros | habréis abocinado |
| ellos | habrán abocinado |
Subjunctive
Present
| yo | abocine |
| tú | abocines |
| él | abocine |
| nosotros | abocinemos |
| vosotros | abocinéis |
| ellos | abocinen |
Perfect
| yo | haya abocinado |
| tú | hayas abocinado |
| él | haya abocinado |
| nosotros | hayamos abocinado |
| vosotros | hayáis abocinado |
| ellos | hayan abocinado |
Past
| yo | abocinara |
| tú | abocinaras |
| él | abocinara |
| nosotros | abocináramos |
| vosotros | abocinarais |
| ellos | abocinaran |
Past
| yo | abocinase |
| tú | abocinases |
| él | abocinase |
| nosotros | abocinásemos |
| vosotros | abocinaseis |
| ellos | abocinasen |
Pluperfect
| yo | hubiera abocinado |
| tú | hubieras abocinado |
| él | hubiera abocinado |
| nosotros | hubiéramos abocinado |
| vosotros | hubierais abocinado |
| ellos | hubieran abocinado |
Pluperfect
| yo | hubiese abocinado |
| tú | hubieses abocinado |
| él | hubiese abocinado |
| nosotros | hubiésemos abocinado |
| vosotros | hubieseis abocinado |
| ellos | hubiesen abocinado |
Future
| yo | abocinare |
| tú | abocinares |
| él | abocinare |
| nosotros | abocináremos |
| vosotros | abocinareis |
| ellos | abocinaren |
Future Perfect
| yo | hubiere abocinado |
| tú | hubieres abocinado |
| él | hubiere abocinado |
| nosotros | hubiéremos abocinado |
| vosotros | hubiereis abocinado |
| ellos | hubieren abocinado |
Conditional
Present
| yo | abocinaría |
| tú | abocinarías |
| él | abocinaría |
| nosotros | abocinaríamos |
| vosotros | abocinaríais |
| ellos | abocinarían |
Perfect
| yo | habría abocinado |
| tú | habrías abocinado |
| él | habría abocinado |
| nosotros | habríamos abocinado |
| vosotros | habríais abocinado |
| ellos | habrían abocinado |
Imperative
Affirmative
| tú | abocina |
| él | abocine |
| nosotros | abocinemos |
| vosotros | abocinad |
| ellos | abocinen |
Negative
| no abocines |
| no abocine |
| no abocinemos |
| no abocinéis |
| no abocinen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | abocinás |
| Venezuelan | abocináis |
| Chilean | abocinái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | abocinés |
| Río de la Plata region | abocines |
| Chilean | abocinís |
| Venezuela, Panama | abocinéis |
Imperative
abociná
Verbs conjugated like 'abocinar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'abocinar'
abocanar,
abominar,
ahocinar,
atocinar,
bocinar,
abinar,
abocar,
abocetar,
abonar,
abotonar,
Translations
Etymology
From bocina.
Cognates
-
Additional Information
I. De a- + bocina.
1. (verbo transitivo). Dar a algo forma de bocina.
2.
(familiar, verbo intransitivo). Caer de bruces.
3. (verbo transitivo). Ensanchar la boca de un tubo o agujero.
FAM. Abocinado, -
a.
Sample Sentences