ferricke – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of ferricke

Infinitive

ferricke
/fɐˈrikə/

Participle

ferrickd
Verb with object in accusative.

Present

ichferricke
duferrickst
er;sie;das;maferrickd
meerferricke
deerferrickd
sieferricke

Past

ichhon ferrickd
duhost ferrickd
er;sie;das;mahod ferrickd
meerhon ferrickd
deerhod ferrickd
siehon ferrickd

Conditional

Imperative

2nd sing.ferrick
2nd plur.ferrickd

Etymology

← fer- + ricke