ferhaue – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of ferhaue

Infinitive

ferhaue
/fɐˈhaʊ̯ ə/

Participle

ferhaud
Verb with object in accusative.

Present

ichferhaue
duferhaust
er;sie;das;maferhaud
meerferhaue
deerferhaud
sieferhaue

Past

ichhon ferhaud
duhost ferhaud
er;sie;das;mahod ferhaud
meerhon ferhaud
deerhod ferhaud
siehon ferhaud

Conditional

Imperative

2nd sing.ferhau
2nd plur.ferhaud

Etymology

← fer- + haue