abstamme – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of abstamme

Infinitive

abstamme
/ˈapˌʃtamə/

Participle

abgestammd
Verb with object in accusative.

Present

ichstamme ab
dustammst ab
er;sie;das;mastammd ab
meerstamme ab
deerstammd ab
siestamme ab

Past

ichhon abgestammd
duhost abgestammd
er;sie;das;mahod abgestammd
meerhon abgestammd
deerhod abgestammd
siehon abgestammd

Conditional

Imperative

2nd sing.stamm ab
2nd plur.stammd ab

Etymology

← ab + stamme