abbaue – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of abbaue

Infinitive

abbaue
/ˈapˌpaʊ̯ ə/

Participle

abgebaud
Verb with object in accusative.

Present

ichbaue ab
dubaust ab
er;sie;das;mabaud ab
meerbaue ab
deerbaud ab
siebaue ab

Past

ichhon abgebaud
duhost abgebaud
er;sie;das;mahod abgebaud
meerhon abgebaud
deerhod abgebaud
siehon abgebaud

Conditional

Imperative

2nd sing.bau ab
2nd plur.baud ab

Related Verbs

Other Verbs with Separable Prefix 'ab'

abbeise, abberste, abbettle, abbilde, abblaate, abblose, abbreche, abbrenne, abbrille, abbringe, abbutze, abdecke, abdeele, abdrehe, abdreive, abdrippse, abdun, abfalle, abfaule, abflache

Other Verbs with the same Base Verb 'baue'

aanbaue, uffbaue, zubaue

Etymology

← ab + baue