Infinitive
aanstachle
/ˈɔːnˈ,ʃtaxlə/
Participle
aangestacheld
Verb with object in accusative.
Present
| ich | stachle aan |
| du | stachelst aan |
| er;sie;das;ma | stacheld aan |
| meer | stachle aan |
| deer | stacheld aan |
| sie | stachle aan |
Past
| ich | hon aangestacheld |
| du | host aangestacheld |
| er;sie;das;ma | hod aangestacheld |
| meer | hon aangestacheld |
| deer | hod aangestacheld |
| sie | hon aangestacheld |
Conditional
Imperative
| 2nd sing. | stachel aan |
| 2nd plur. | stacheld aan |
Related Verbs
Other Verbs with Separable Prefix 'aan'
aanbacke,
aanbappe,
aanbasse,
aanbaue,
aanbede,
aanbeise,
aanbiede,
aanbinne,
aanblose,
aanbreche,
aanbrenne,
aandreffe,
aandun,
aanfalle,
aanfange,
aanfaule,
aanflicke,
aanfresse,
aangreife,
aangucke
Etymology
← aan + stachle