aanbinne – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of aanbinne

Infinitive

aanbinne
/ˈɔːnˌpinə/

Participle

aangebunn
Verb with object in accusative.

Present

ichbinne aan
dubinnst aan
er;sie;das;mabinnd aan
meerbinne aan
deerbinnd aan
siebinne aan

Past

ichhon aangebunn
duhost aangebunn
er;sie;das;mahod aangebunn
meerhon aangebunn
deerhod aangebunn
siehon aangebunn

Conditional

Imperative

2nd sing.binn aan
2nd plur.binnd aan

Etymology

← aan + binne