Nominal Forms
Infinitive: increpar
Participle: increpado
Gerund: increpando
Indicative
Present
| yo | increpo |
| tú | increpas |
| él | increpa |
| nosotros | increpamos |
| vosotros | increpáis |
| ellos | increpan |
Perfect
| yo | he increpado |
| tú | has increpado |
| él | ha increpado |
| nosotros | hemos increpado |
| vosotros | habéis increpado |
| ellos | han increpado |
Past
| yo | increpaba |
| tú | increpabas |
| él | increpaba |
| nosotros | increpábamos |
| vosotros | increpabais |
| ellos | increpaban |
Pluperfect
| yo | había increpado |
| tú | habías increpado |
| él | había increpado |
| nosotros | habíamos increpado |
| vosotros | habíais increpado |
| ellos | habían increpado |
Preterite
| yo | increpé |
| tú | increpaste |
| él | increpó |
| nosotros | increpamos |
| vosotros | increpasteis |
| ellos | increparon |
Preterite Perfect
| yo | hube increpado |
| tú | hubiste increpado |
| él | hubo increpado |
| nosotros | hubimos increpado |
| vosotros | hubisteis increpado |
| ellos | hubieron increpado |
Future
| yo | increparé |
| tú | increparás |
| él | increpará |
| nosotros | increparemos |
| vosotros | increparéis |
| ellos | increparán |
Future Perfect
| yo | habré increpado |
| tú | habrás increpado |
| él | habrá increpado |
| nosotros | habremos increpado |
| vosotros | habréis increpado |
| ellos | habrán increpado |
Subjunctive
Present
| yo | increpe |
| tú | increpes |
| él | increpe |
| nosotros | increpemos |
| vosotros | increpéis |
| ellos | increpen |
Perfect
| yo | haya increpado |
| tú | hayas increpado |
| él | haya increpado |
| nosotros | hayamos increpado |
| vosotros | hayáis increpado |
| ellos | hayan increpado |
Past
| yo | increpara |
| tú | increparas |
| él | increpara |
| nosotros | increpáramos |
| vosotros | increparais |
| ellos | increparan |
Past
| yo | increpase |
| tú | increpases |
| él | increpase |
| nosotros | increpásemos |
| vosotros | increpaseis |
| ellos | increpasen |
Pluperfect
| yo | hubiera increpado |
| tú | hubieras increpado |
| él | hubiera increpado |
| nosotros | hubiéramos increpado |
| vosotros | hubierais increpado |
| ellos | hubieran increpado |
Pluperfect
| yo | hubiese increpado |
| tú | hubieses increpado |
| él | hubiese increpado |
| nosotros | hubiésemos increpado |
| vosotros | hubieseis increpado |
| ellos | hubiesen increpado |
Future
| yo | increpare |
| tú | increpares |
| él | increpare |
| nosotros | increpáremos |
| vosotros | increpareis |
| ellos | increparen |
Future Perfect
| yo | hubiere increpado |
| tú | hubieres increpado |
| él | hubiere increpado |
| nosotros | hubiéremos increpado |
| vosotros | hubiereis increpado |
| ellos | hubieren increpado |
Conditional
Present
| yo | increparía |
| tú | increparías |
| él | increparía |
| nosotros | increparíamos |
| vosotros | increparíais |
| ellos | increparían |
Perfect
| yo | habría increpado |
| tú | habrías increpado |
| él | habría increpado |
| nosotros | habríamos increpado |
| vosotros | habríais increpado |
| ellos | habrían increpado |
Imperative
Affirmative
| tú | increpa |
| él | increpe |
| nosotros | increpemos |
| vosotros | increpad |
| ellos | increpen |
Negative
| no increpes |
| no increpe |
| no increpemos |
| no increpéis |
| no increpen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | increpás |
| Venezuelan | increpáis |
| Chilean | increpái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | increpés |
| Río de la Plata region | increpes |
| Chilean | increpís |
| Venezuela, Panama | increpéis |
Imperative
increpá
Verbs conjugated like 'increpar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'increpar'
discrepar,
encepar,
encrespar,
incrasar,
inculpar,
ingresar,
acepar,
anclear,
cincelar,
concretar,
Translations
snap, to speak abruptly or sharply
Etymology
Borrowed from Latin increpāre (“to blame”). See: Latin '
increpō'.
Cognates
-
Additional Information
I. Del lat. increpare← in-, con matiz intensivo + crepare = crujir.
1. (verbo transitivo).
Reprender con severidad .
2. (verbo transitivo). Insultar.
FAM.
Increpación, increpador, -a, increpante.
OBS.1 Término relacionado etimológicamente con quebrar.
Sample Sentences
-
[...] enérgicas palabras, que la delicada esposa se desmayó acto continuo, y la animosa suegra, rociando las sienes de su hija con agua fresca y dándole a oler el frasco del antiespasmódico, comenzó a increparle amargamente:
(La voz de la conseja, t.I)
-
Presentóse la niñera. El amo la increpó duramente por llevar alfileres en la ropa, contra su prohibición expresa. Jesús, viendo a la Tata triste y acobardada, fué a restregarse con sus faldas, como pidiéndole perdón de haber sido causa [...]
(La voz de la conseja, t.I)