binemaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of binemaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.binemō
2nd sing.binimizi
3rd sing.binimidi
1st dualbinemōz
2nd dualbinemadiz
1st plur.binemamaz
2nd plur.binimid
3rd plur.binemandi

Indicative Past

1st sing.binam
2nd sing.binamt
3rd sing.binam
1st dualbinēmū
2nd dualbinēmudiz
1st plur.binēmum
2nd plur.binēmud
3rd plur.binēmun

Subjunctive Present

1st sing.binemaų
2nd sing.binemaiz
3rd sing.binemai
1st dualbinemaiw
2nd dualbinemaidiz
1st plur.binemaim
2nd plur.binemaid
3rd plur.binemain

Subjunctive Past

1st sing.binēmį̄
2nd sing.binēmīz
3rd sing.binēmī
1st dualbinēmīw
2nd dualbinēmīdiz
1st plur.binēmīm
2nd plur.binēmīd
3rd plur.binēmīn

Imperative

2nd sing.binem
3rd sing.binemadau
2nd dualbinemadiz
2nd plur.binimid
3rd plur.binemandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.binemai
2nd sing.binemazai
3rd sing.binemadai
1st plur.binemandai
2nd plur.binemandai
3rd plur.binemandai

Subjunctive

2nd sing.binemaizau
3rd sing.binemaidau
1st plur.binemaindau
2nd plur.binemaindau
3rd plur.binemaindau

Participles

Presentbinemandz
Pastbinumanaz

Etymology

From *bi- + *nemaną.

Verbs referencing "binemaną"

English benim, German, old spelling benehmen, Dutch benemen, Middle Dutch benemen, Old English beniman.

Cognates

-