stautaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of stautaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.stautō
2nd sing.stautizi
3rd sing.stautidi
1st dualstautōz
2nd dualstautadiz
1st plur.stautamaz
2nd plur.stautid
3rd plur.stautandi

Indicative Past

1st sing.stestaut
2nd sing.stestaust
3rd sing.stestaut
1st dualstestautū
2nd dualstestautudiz
1st plur.stestautum
2nd plur.stestautud
3rd plur.stestautun

Subjunctive Present

1st sing.stautaų
2nd sing.stautaiz
3rd sing.stautai
1st dualstautaiw
2nd dualstautaidiz
1st plur.stautaim
2nd plur.stautaid
3rd plur.stautain

Subjunctive Past

1st sing.stestautį̄
2nd sing.stestautīz
3rd sing.stestautī
1st dualstestautīw
2nd dualstestautīdiz
1st plur.stestautīm
2nd plur.stestautīd
3rd plur.stestautīn

Imperative

2nd sing.staut
3rd sing.stautadau
2nd dualstautadiz
2nd plur.stautid
3rd plur.stautandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.stautai
2nd sing.stautazai
3rd sing.stautadai
1st plur.stautandai
2nd plur.stautandai
3rd plur.stautandai

Subjunctive

2nd sing.stautaizau
3rd sing.stautaidau
1st plur.stautaindau
2nd plur.stautaindau
3rd plur.stautaindau

Participles

Presentstautandz
Paststautanaz

Etymology

From Pre-Germanic *stówd-e-ti, an o-grade intensive formation from Proto-Indo-European *(s)tewd- (“to push, hit”).

Verbs referencing "stautaną"

German, old spelling stoßen, English stot, Dutch stoten, Middle English steten, Luxembourgish stoussen.

Cognates

-