skeldaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of skeldaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.skeldō
2nd sing.skildizi
3rd sing.skildidi
1st dualskeldōz
2nd dualskeldadiz
1st plur.skeldamaz
2nd plur.skildid
3rd plur.skeldandi

Indicative Past

1st sing.skald
2nd sing.skalst
3rd sing.skald
1st dualskuldū
2nd dualskuldudiz
1st plur.skuldum
2nd plur.skuldud
3rd plur.skuldun

Subjunctive Present

1st sing.skeldaų
2nd sing.skeldaiz
3rd sing.skeldai
1st dualskeldaiw
2nd dualskeldaidiz
1st plur.skeldaim
2nd plur.skeldaid
3rd plur.skeldain

Subjunctive Past

1st sing.skuldį̄
2nd sing.skuldīz
3rd sing.skuldī
1st dualskuldīw
2nd dualskuldīdiz
1st plur.skuldīm
2nd plur.skuldīd
3rd plur.skuldīn

Imperative

2nd sing.skeld
3rd sing.skeldadau
2nd dualskeldadiz
2nd plur.skildid
3rd plur.skeldandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.skeldai
2nd sing.skeldazai
3rd sing.skeldadai
1st plur.skeldandai
2nd plur.skeldandai
3rd plur.skeldandai

Subjunctive

2nd sing.skeldaizau
3rd sing.skeldaidau
1st plur.skeldaindau
2nd plur.skeldaindau
3rd plur.skeldaindau

Participles

Presentskeldandz
Pastskuldanaz

Etymology

From a Proto-Indo-European *skeldʰ- (“to announce”), which may be an extension of Proto-Indo-European *kelh₁- (“to call, to shout, to sound”) with an s-mobile, though Kroonen does not mention this and leaves the origin open.

Verbs referencing "skeldaną"

English scold, German, old spelling schelten, Dutch schelden, Frisian, Saterlandic skeelde, Danish skælde.

Cognates

-