Nominal Forms
Infinitivo:
arrincar
Participio:
arrincado
Gerundio:
arrincando
Cognates
-
Indicative
Present
| eu | arrinco |
| tu | arrincas |
| ele | arrinca |
| nós | arrincamos |
| vós | arrincais |
| eles | arrincam |
Perfeito
| eu | tenho arrincado |
| tu | tens arrincado |
| ele | tem arrincado |
| nós | temos arrincado |
| vós | tendes arrincado |
| eles | têm arrincado |
Imperfeito
| eu | arrincava |
| tu | arrincavas |
| ele | arrincava |
| nós | arrincávamos |
| vós | arrincáveis |
| eles | arrincavam |
Mais-que-perfeito
| eu | tinha arrincado |
| tu | tinhas arrincado |
| ele | tinha arrincado |
| nós | tínhamos arrincado |
| vós | tínheis arrincado |
| eles | tinham arrincado |
Futuro
| eu | arrincarei |
| tu | arrincarás |
| ele | arrincará |
| nós | arrincaremos |
| vós | arrincareis |
| eles | arrincarão |
Futuro anterior
| eu | terei arrincado |
| tu | terás arrincado |
| ele | terá arrincado |
| nós | teremos arrincado |
| vós | tereis arrincado |
| eles | terão arrincado |
Pretérito
| eu | arrinquei |
| tu | arrincaste |
| ele | arrincou |
| nós | arrincámos |
| vós | arrincastes |
| eles | arrincaram |
Mais-que-perfeito
Subjuntivo
Present
| eu | arrinque |
| tu | arrinques |
| ele | arrinque |
| nós | arrinquemos |
| vós | arrinqueis |
| eles | arrinquem |
Perfeito
| eu | tenha arrincado |
| tu | tenhas arrincado |
| ele | tenha arrincado |
| nós | tenhamos arrincado |
| vós | tenhais arrincado |
| eles | tenham arrincado |
Imperfeito
| eu | arrincasse |
| tu | arrincasses |
| ele | arrincasse |
| nós | arrincássemos |
| vós | arrincásseis |
| eles | arrincassem |
Mais-que-perfeito
| eu | tivesse arrincado |
| tu | tivesses arrincado |
| ele | tivesse arrincado |
| nós | tivéssemos arrincado |
| vós | tivésseis arrincado |
| eles | tivessem arrincado |
Futuro
| eu | arrincar |
| tu | arrincares |
| ele | arrincar |
| nós | arrincarmos |
| vós | arrincardes |
| eles | arrincarem |
Futuro anterior
| eu | tiver arrincado |
| tu | tiveres arrincado |
| ele | tiver arrincado |
| nós | tivermos arrincado |
| vós | tiverdes arrincado |
| eles | tiverem arrincado |
Conditional
Condicional
| eu | arrincaria |
| tu | arrincarias |
| ele | arrincaria |
| nós | arrincaríamos |
| vós | arrincaríeis |
| eles | arrincariam |
Condicional perfeito
| eu | teria arrincado |
| tu | terias arrincado |
| ele | teria arrincado |
| nós | teríamos arrincado |
| vós | teríeis arrincado |
| eles | teriam arrincado |
Imperativo
| tu | arrinca |
| ele | arrinque |
| nós | arrinquemos |
| vós | arrincai |
| eles | arrinquem |
Infinitivo Pessoal
Presente
| arrincar |
| arrincares |
| arrincar |
| arrincarmos |
| arrincardes |
| arrincarem |
Perfeito
| ter arrincado |
| teres arrincado |
| ter arrincado |
| termos arrincado |
| terdes arrincado |
| terem arrincado |
Verbs conjugated like 'arrincar'
abadalhocar-se,
abancar,
abanicar,
abarcar,
abarracar,
abarrancar,
abarricar,
abarrocar,
abasbacar,
abatocar,
abdicar,
abecar,
abibliotecar,
abicar,
abivacar,
abjudicar,
ablocar,
abocar,
abochicar,
abodocar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'arrincar'
arincar,
arrancar,
arricar,
arrincoar,
arringar,
arriscar,
tarrincar,
abrancar,
abroncar,
afincar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
Sample Sentences