Nominal Forms
Infinitive:
sīgha
Past Participle:
sīghin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | sīgher |
| þū | sīgher |
| han | sīgher |
| vī(r) | sīghom |
| ī(r) | sīghin |
| þē(r) | sīgha |
Preterite
| iak;iæk | sēgh |
| þū | sēght |
| han | sēgh |
| vī(r) | sighum |
| ī(r) | sighin |
| þē(r) | sighu |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | sīghe |
| þū | sīghe |
| han | sīghe |
| vī(r) | sīghom |
| ī(r) | sīghin |
| þē(r) | sīghin |
Preterite
| iak;iæk | sighi |
| þū | sighi |
| han | sighi |
| vī(r) | sighum |
| ī(r) | sighin |
| þē(r) | sighi; sighin |
Imperative
| þū | sīghe |
| vī(r) | sīghom |
| ī(r) | sīghin |
Verbs conjugated like 'sigha'
bita,
biþa,
bliva,
driva,
gnidha,
gripa,
huþstrika,
hwina,
kliva,
liþa,
nigha,
risa,
rista,
riva,
riþa,
sigha,
skina,
skita,
skria,
skripa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'sigha'
nigha,
sighia,
sighla,
signa,
stigha,
sugha,
swigha,
vigha,
ægha,
agha,
Etymology
From Old Norse síga, from Proto-Germanic *sīganą. See: Proto-Germanic '
*sīganą'.