Nominal Forms
Infinitive:
riūka; rȳka
Past Participle:
rukin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | riūker |
| þū | riūker |
| han | riūker |
| vī(r) | riūkom |
| ī(r) | riūkin |
| þē(r) | riūka |
Preterite
| iak;iæk | røk |
| þū | røkt |
| han | røk |
| vī(r) | rukum |
| ī(r) | rukin |
| þē(r) | ruku |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | riūke |
| þū | riūke |
| han | riūke |
| vī(r) | riūkom |
| ī(r) | riūkin |
| þē(r) | riūkin |
Preterite
| iak;iæk | ruki |
| þū | ruki |
| han | ruki |
| vī(r) | rukum |
| ī(r) | rukin |
| þē(r) | ruki; rukin |
Imperative
| þū | riūke |
| vī(r) | riūkom |
| ī(r) | riūkin |
Verbs conjugated like 'riuka'
biuþa,
fiuka,
fliugha,
fliuta,
giuta,
kiusa,
kliuva,
liugha,
liuta,
niusa,
niuta,
riuka,
riuta,
riuva,
riuþa,
siuþa,
skiuta,
skiuva,
þiuta,
Verbs similar to 'riuka'
fiuka,
riuta,
riuva,
riuþa,
biuþa,
drikka,
duka,
giuta,
kiusa,
lika,
Etymology
From Old Norse rjúka, from Proto-Germanic *reukaną. See: Proto-Germanic '
*reukaną'.
Verbs referencing "riuka"
Swedish
ryka.