Nominal Forms
Infinitive:
magha; mogha; mugha
Past Participle:
māt
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | mā |
| þū | mā |
| han | mā |
| vī(r) | maghom; moghom |
| ī(r) | maghin; moghin |
| þē(r) | magha; magho |
Preterite
| iak;iæk | māte; mātte |
| þū | māte; mātte |
| han | māte; mātte |
| vī(r) | mātom; māttom |
| ī(r) | mātin; māttin |
| þē(r) | māto; mātto |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | maghe; moghe |
| þū | maghe; moghe |
| han | maghe; moghe |
| vī(r) | maghom; moghom |
| ī(r) | maghin; moghin |
| þē(r) | maghin; moghin |
Preterite
| iak;iæk | māte; mātte |
| þū | māte; mātte |
| han | māte; mātte |
| vī(r) | mātom; māttom |
| ī(r) | mātin; māttin |
| þē(r) | mātin; māttin |
Imperative
| þū | mā |
| vī(r) | maghom; moghom |
| ī(r) | maghin; moghin |
Verbs similar to 'magha'
agha,
mogha,
mugha,
tagha,
ægha,
bugha,
dogha,
dragha,
dugha,
egha,
Etymology
From Old Norse mega, from Proto-Germanic *maganą. See: Old Norse '
mega', Proto-Germanic '
*maganą'.
Verbs referencing "magha"
Swedish
må.