Noun: vindr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | vindr |
| Sg. Def. | vindrinn |
| Pl. Indef. | vindar |
| Pl. Def. | vindarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | vinds |
| Sg. Def. | vindsins |
| Pl. Indef. | vinda |
| Pl. Def. | vindanna |
Dative
| Sg. Indef. | vindi |
| Sg. Def. | vindinum |
| Pl. Indef. | vindum |
| Pl. Def. | vindunum |
Accusative
| Sg. Indef. | vind |
| Sg. Def. | vindinn |
| Pl. Indef. | vinda |
| Pl. Def. | vindana |
Sample Sentences
Nouns inflected like vindr
skarfr,
øruggleikr,
stríðleikr,
greypleikr,
mildleikr,
hildileikr,
þykkleikr,
úfríðleikr,
vitrleikr,
jarldómr,
kunnleikr,
slœgleikr,
auraskortr,
tíðleikr,
roskinleikr,
horskleikr,
sandmelr,
døkkleikr,
skærleikr,
værleikr, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Proto-Germanic *windaz, whence also Old Saxon and Old English wind, Old High German wint, Gothic 𐍅𐌹𐌽𐌳𐍃 (winds). Ultimately from Proto-Indo-European *h₂wéh₁n̥ts (“blowing”), present participle of *h₂weh₁- (“to blow”). See: Old English Nouns '
wind', Gothic Nouns '
𐍅𐌹𐌽𐌳𐍃'.
Verbs referencing "vindr"
Old English Nouns
wind, Faroese Nouns
vindur, Icelandic Nouns
vindur, Danish Nouns
vind, Norwegian Bokmål Nouns
vind, Norwegian Nynorsk Nouns
vind, Swedish Nouns
vind.
Translations