Noun: vangr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | vangr |
| Sg. Def. | vangrinn |
| Pl. Indef. | vangar |
| Pl. Def. | vangarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | vangs |
| Sg. Def. | vangsins |
| Pl. Indef. | vanga |
| Pl. Def. | vanganna |
Dative
| Sg. Indef. | vangi |
| Sg. Def. | vanginum |
| Pl. Indef. | vǫngum |
| Pl. Def. | vǫngunum |
Accusative
| Sg. Indef. | vang |
| Sg. Def. | vanginn |
| Pl. Indef. | vanga |
| Pl. Def. | vangana |
Sample Sentences
-
Þá var und hjálmum / á Himinvanga, […] (Then was under helmets, on the heaven-meadows) [Helgakviða Hundingsbana I, verse 15, lines 5-6, in 1860, T. Möbius, Edda Sæmundar hins fróða: mit einem Anhang zum Theil bisher ungedruckter Gedichte. Leipzig, page 104]
Etymology
From Proto-Germanic *wangaz (“field, meadow, slope”). Cognate with Old English wang, wong, Old Saxon wang, Old High German wang, Gothic 𐍅𐌰𐌲𐌲𐍃 (waggs). See: Old English Nouns '
wang', Gothic Nouns '
𐍅𐌰𐌲𐌲𐍃'.
Verbs referencing "vangr"
Old English Nouns
wang, Danish Nouns
vang, Norwegian Nynorsk Nouns
vang, Gothic Nouns
𐍅𐌰𐌲𐌲𐍃, Swedish Nouns
vång, Icelandic Nouns
vangur.
Translations