Noun: mǫrk
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | mǫrk |
| Sg. Def. | mǫrkin |
| Pl. Indef. | markar |
| Pl. Def. | markarnar |
Genitive
| Sg. Indef. | markar; merkr |
| Sg. Def. | markarinnar; merkrinnar |
| Pl. Indef. | marka |
| Pl. Def. | markanna |
Dative
| Sg. Indef. | mǫrk |
| Sg. Def. | mǫrkinni |
| Pl. Indef. | mǫrkum |
| Pl. Def. | mǫrkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | mǫrk |
| Sg. Def. | mǫrkina |
| Pl. Indef. | markar |
| Pl. Def. | markarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like mǫrk
mǫrk,
Etymology
From Proto-Germanic *marką, cognate to German Mark. See: German Nouns '
Mark'.
Verbs referencing "mǫrk"
Danish Nouns
mark, Faroese Nouns
mark, Norwegian Nynorsk Nouns
mark, Swedish Nouns
mark, Old English Nouns
marc, English Nouns
marco, Old Norse Nouns
merki, Faroese Nouns
mørk, Irish Nouns
marg, Icelandic Nouns
mörk.
Translations